Роза әби: Мин оҗмахта!

Карау булмау аркасында әбекәй бик ябыккан һәм ярдәмгә мохтаҗ булган.

Күршесе аны ашатырга килгән, ә социаль хезмәткәр Анна Викторовна интернат-йортка күченүне оештырган, улын җирләүдә булышкан һәм уңайлы шартлар тудырган.

Уртак тырышлык нәтиҗәсендә Роза әбигә интернатта аның туган көненә ике көн кала урын бирәләр.

Чиста, ак постельгә яткач, әбекәй: "Мин оҗмахта!", - ди. Олы кешегә бәхет өчен күп кирәкми...

Бу тарих өлкән яшьтәге кешеләргә ярдәм итүче, аларның ялгызлыгын һәм газапларын булдырмаучы социаль хезмәткәрләренең тынгысыз хезмәтенең мөһимлеген дәлилли.

Чвганак: Шаранские просторы