

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ [56:63-64] أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ وَارْزُقْنَا ثَمَرَهُ وَاجْعَلْنَا لِأَنْعُمِكَ مِنَ الشَّاكِرِينَ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ الْعَلِىِّ الْعَظِيمِ
УКЫЛЫШЫ: Әгъүүҙү би-Лләәһи минә-ш-шәйтъаани- р-раҗиииим Бисми-Лләәһи-р-Рахмәәни-р-Рахиииим Әфәра-әйтүм-мәә тәхруҫүүүүн. Ә-әннтүм тәзрагъүүнәһүү ән-нәхнү-з-зәәригъүүүүн] («Әл-Вакыйга Вакыйга» сүрәсе, 63-64-нче аятьләр). Әллааһүммә съалли гъәләә сәййидинәә Мүхәммәдиү-үә гъәләә әәлиһи үә съахбиһии әҗемәгъиин. Үәрзүкъ(о)нәә ҫәмәраһүү Үә-җегъәлнәә ли-әнгъүмикә минә-ш-шәәкириин. Үә ләә хәүлә үә ләә къуввәтә илләә би-Лләәһи-л-гъәлиййи-л-гъәзъыййййм МӘГЪНӘСЕ: «Таш атып куылган шайтанның явызлыгыннан Аллаһка сыенам». «Дөньяда һәркемгә Шәфкатьле, ахирәттә иман әһелләренә генә Рәхимле Аллаһ исеме белән». Орлыклары иккән нәрсәләрегезне күрдегезме? Аны сез үстерәсезме, әллә аны үстерүче Безме?» («Әл-Вакыйга / Вакыйга» сүрәсе, 63-64-нче аятьләр) Аллаһым! Мөхәммәд (саллә-Ллааһу гъәләйһи үә сәлләм) һәм аның әһле-әсхәбенә салават-сәламнәрең булсын. Безне иккәннәребезнең җимеше белән ризыкландыр һәм безне нигъмәтләреңә шөкер иткән колларыңнан әйлә, йә Рабби! Синнән башка һич көч һәм куәт иясе юк!»