"Дядя" позывнойлы яугир киңәшләре

«Дядя» позывнойлы БПЛА взводы командиры биргән интервьюсында фронтта эшне ничек алып баруы, шулай ук үзеңне хезмәткә ничек әзерләү, китәр алдыннан нәрсәләр җибәрергә һәм үзең белән нәрсәләр алырга кирәклеге турында сөйләде.

- Син үз эшне ничек бәялисең?

- Башта фактларга карыйм, аннары – кешеләргә, соңынан – бер-берсе белән ничек туры килүенә. 50 яшьтә инде матур "рәсем"гә кызыкмыйсың: көннәр буенча нәтиҗәләр ясыйсың, кайда югалтулар, кайда җитешсезлекләр, кайда техника ватылган, кайда кешеләргә ярдәм кирәклеген карыйсың. Моннан бер атна элек булганнар белән чагыштырасың, – динамиканы күрәсең. Егетләр белән сөйләшкәннән соң да уйланасың : кем ничек көн уздыра, кем инде чиктә, кем, киресенчә, ял итә, көч туплый, дигәндәй. Аннары утырам да уйларым белән "киштәләр"гә тезеп куям: нәрсәләр эшләнде, нәрсәләр –әлегә юк, нәрсәне төзәтеп була. Һәм һичшиксез көтелмәгән хәлләргә урын калдырам – ул һәрвакыт була.

Тулырак текстны Молодёжная газета. басмасында укыгыз.