Иң кызык анекдотлар!

Хуҗа – кунакка: 
– Син, Аллага шөкер, китәсеңме, әллә, Алла сакласын, тагын беразга каласыңмы? 

**

–  Әнием, мин тыныч кына утырсам, син бер теләгемне үтим дидең.

–  Әйткән идем шул. Я, нинди теләгең бар?

–  Хәзер кычкырыйм әле?

**

Теш врачлары да ялгыша. Ләкин бер кешене дәвалаганда мондый ялгышулар 32 дән артмый. 

**

Рушан мәктәптән кайткач, әтисе сорый:

–  Улым, сине бүген такта янына чакырдылармы?

–  Әйе.

–  Я, шуннан!

–  Иртәгә сине чакырырлар.

**

Ике дус сөйләшә:

–  Рәшиттән хатыны киткән.

–  Шулаймыни? Кәефе ничек соң?

–  Хәзер тынычланды инде. Башта шатлыгыннан хыялланыр дип курыккан идек.

**

Укытучы үзенең коллегасына зарлана:

–  Ай, эләкте миңа аңгыра балалар. Аларга теорема аңлатам – аңламыйлар. Икенче тапкыр аңлатам – аңламыйлар. Өченче мәртәбә аңлатканда үзем дә аңладым, барыбер аңламыйлар.

**

— Нихәл, күрше! Кичә сездә нинди бәйрәм иде?

— Хатын утыз яше тулуның ун еллыгын билгеләп үтте.

**

Абрам Изя янына керсә, тегесе стенадан обойларны кубарып маташа. 
– Нәрсә, Изя, обойларыгызны алыштырасыңмыни? 
– Юк, яңа фатирга күчәм. 

**

Начальнигы – кул астында эшләүчегә: 
– Карале, сиңа нәрсә булды? Карап торышка тыяна гына ир кеше идең кебек, көтмәгәндә-уйламаганда колагыңа алка тагып йөри башладың. 
– Теләсәң-теләмәсәң дә тагарга туры килә. 
– Нишләп? 
– Бер көнне хатын безнең караваттан алка тапты. 

**

Чикерткә – филгә: 
– Фил, син бигрәк зур һәм котсыз инде, әйеме? Ә менә мин кечкенә булсам да бик матур. 
Фил, бер адым алга атлый да: 
– Идең... – дип куя.

Фото: akrasdia.ru